آینده کشور ها

رسول احمدپناه
تصویر انسان با نقطه چین
زمان مطالعه ۵ دقیقه.

آینده کشور ها چگونه خواهد بود ؟

من فکر میکنم در آینده وقتی در مورد کشور ها صحبت میکنیم دیگر منظورمان مرز ها نیست . چون وقتی مرز های جغرافیا اهمیت داشت که منابع و جنگ بین منابع بود . به احتمال زیاد وقتی گونه بشر در غیر از زمین مستقر شود و اقتصاد اشتراکی جای بیشتری بگیرید جایگاه دفاع از منابع در کشور ها کمتر و کمتر خواهد شد . آن قدر کم که میتوان گفت مرز ها فقط فقط برای زبان ها میمانند که احتمالا با پیدا شدن و هجوم زبان انگلیسی تا صد سال اینده زبان های دیگر خیلی جای رشد ندارند ( البته اگر سیاست مداری باشه احتمالا یه دلیلی برای این کار داره ) .

 

با توجه به این که بیشترین کارایی دولت ها از بین رفته و وجود اینترنت و تکنولوژی های نو کارشان سختر از قبل کرده ، دیگر نیمتوان از هیچ دولت و حکومتی با اشکار شدن حجم فساد ها و لابی هایشان به نمونه موفق یاد کرد . قطعا مردم به این فکرفرو میروند که خب اگر دولت نیست چه چیزی قرار است دنیا را کنترل کند ؟ شاید شرکت ها .

انچه مردم یاد گرفته اند کنار هم قرار گرفتن برای انجام کار یا هدفی هست . همان چیزی که شرکتی را به وجود می آورد و رشد میدهد . در قرن ما دولت ها به عنوان نمونه شتاب یافته جامعه سازی نمیتوانند خیلی دووام بیاورد زیرا که رشد آن ها بر اساس نیاز های مردم جامعه شروع شده ولی در نهایت در بازی ها و درسر های بزرگتری به دلیل ساختاریافتگی بدون توجیح  بی اهمیت خواهد ماند . (عین نظام اموزشی که هم الان کارکرد خودشو از دست داده و یه چیز دیگه ای شده ) .

 

چیزی که مشخصا میتواند یک کشور جدید بسازد اقتصاد و انسان ها هستند . مثلا برخی ها الان میگویند فیسبوک یک کشور است در صورتی که به نظر من یه جامعه است نه کشور . این گونه که من فکر میکنم بلاکچین متمرکز ترین دیتاسنتر هست ( بر خلاف بقیه که فکر میکنم متمرکز نیست ) باید بگویم امروزه تنها چیزی که نیاز داریم یک اقتصاد است . چون اقتصاد پایه تفاهم برای زندگی ماندن دسته جمعی عده از بازیگران یک اکوسیستم است .

 

ما در حال حاضر تب های زیادی در مورد کریپتو کارنسی ها داریم و از دید من وقتی همه این تب ها فروکش میکند دو چیز باقی میماند . شرکت های یکه اقتصاد ایجاد کردند و کشوری دارند و کشور هایی در اقتصاد های شرکت ها سهم شده اند . نوع نگاه ها به اقتصاد در های باز یا بسته هم کارا نیست ،که دولت ها و حکومت ها درگیر آن شدند چون نمیتوانند قبول کنند که تب تورم و بی مسئولیتی دیگری گریبان گیر آن ها شود . اما چیزی که خیلی جذاب میکند این است که دیگر ما اپل ، گوگل یا … نداریم ما واقعا اکوسیستم هایی خواهیم داشت که در آن ها مجموعه از شرکت ها و ادم ها در کنار هم زندگی میکنند . احتملا دیگر بورس ها و بازار های مالی و سرمایه سعی بر تلفیق شدن خواهند گرفت ، و به سوی حرکت های پیوند دهنده با اکوسیستم های تمرکز یافته میل خواهند یافت . بلاکچین و همین طور اینترنت و هر چیزیاز این دست تکنولوزی ها، ما را به این سمت سوق میدهد که به جای جنگ بین منابع و ساختار های همشکل به نواوری و خلق و افرینش ارزش روی بیاوریم و در این جاست احتمالا فروپاشی دولت ها رخ میدهد .

قبل از دولت ها به نظرم مکاتب فکری هم از پاشیده میشوند و در نتیجه نوع بشر به این نتیجه میرسد که دیگر نمیتوان گفت نظام سرمایه داری خوب است یا سایر نظام ها … چیزی که خوب است نظام های چندگانه و در موازات بدون داشتن اصطکاک هست .

 

در دوره دانشگاهی مبحثی داشتیم به نام انتروپی که میگفت همه چیز میل دارد که به سمت ثبات رسیدن میل کنند و انرژی دوست دارد به سمت صفر شدن میل کند. بعد استاد ما میگفت بر اساس همین نظریه دکتر بازرگان گفت ( نقل به مضمون ) : « اگر همه انرژی ها میل دارند به سمت صفر و ثبات حرکت کنند پس وقتی که انسان میمیرد به سمت صفر یا ثباتی میرود که ان بهشت و یا جهنم یا آن دنیا هست » البته ایشان حرفاشان را بعدا پس گرفت اما چیزی که خیلی برایم جالب شد این که دیوار های دنیا در حال از بین رفتن هستن و اصطکاک سیستم ها کمتر کمتر میشود . همین بلاکچین وقتی آمد برای این بود که سیستم بانکی خیلی اصطکاک داد یا وقتی گوگل آمد  اصطکاک موجود برای پیدا کردن در وب را از بین برد . من فکر میکنم وقتی دومان( شرکت ما )  اصطکاک ایجاد و رشد  یک شرکت را از بین ببرد به یک اکوسیستم پایدار تری خواهیم رسید .

و از آن جایی که فکر میکنم آینده کشور ها درست شرکت هاست حس میکنم رهبری کردن گروه بزرگی از شرکت ها تحت یک اکوسیستم یک پارچه بسیار رویایی است . زیرا که در آن زمان شما کشور خلق کردید بر پایه اقتصادی که پایدار و توسعه پزیر هست .  البته که بدبختی های حکومتی و دولتی برای رسیدن خواسته ها شخص یا عده ای را ندارد .

احتمالا در کشور های آینده جدای از مرز ها چیزی که بیشتر برای مردم در پناهندگی یا عضویت در کشور مهم است . مقدار خدمات و ارزش هایی که یک کشور در ازای هزینه پایین تر دریافت میکند هست .

آن چیزی که مهم است کشتی های بزرگ تکنولوژی نیستند . بلکه فرایند های بزرگ جهت دادن نوع بشر به سمت پارامتر های مطلوب او خواهد بود . در نتیجه احتمالا اخر کار ما بعد از تولد در کشوری عضو و وارد اکوسیستمی خواهیم شد و رقابت برای ایجاد ارزش که منجر به جذب مخاطب بیشتر خواهد شد افزایش خواهد یافت .

 

 

همه گفته های بالا  بیشتر تراوش ذهنی من بود که از این ها بیشتر در اورنوت خود مینوسیم ولی این مورد را به منظور بهانه ای برای اپدیت کردن سایتم این جا نوشتم .

 

 

 

3
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A