فیلم ما همه با هم هستیم

رسول احمدپناه
پوستر فیلم ما همه با هم هستیم
زمان مطالعه ۵ دقیقه.

امروز به اصرار خانواده برای دیدن فیلم به سینما رفتم . اصولا من فیلم رو در تاریکی مطلق و در ساعات پایانی شب در مانیتور دستکتاپم میبنم و معمولا هم چیزی نمیخورم . حالا از فیلمو یا دانلود با کیفیت پرده ای یا ۴k  ترجیم باز راحتی و عمیق شدن در فیلم هست ، هر جا که نیاز باشد که به عقب می آیم و مجدد مشاهده میکنم .

از آن جایی که تمام حرف من برای نقد این فیلم به هزینه ای گیر بودن  پایم یه اندازه یک بلیط و یک مخاطب هست حرف های زیر را بیشتر از جنس درد و دل به حساب بیاورید .

 

فیلم ما همه با هم هستیم  قبل از شروع :

گویا تیزر فیلم به صورت طنز بوده و بیشتر مخاطبان به این نیت و هم سویی وارد سالن های اکران شده بودند و تقریبا همه انتظار یک فیلم سراسر طنز با بازیگران به نام این فیلم داشتند .

کمال تبریزی را در حد اسم رسمش شنیده بود و از فیلم هایش بیشتر لیلی با من است و مارمولک میشناسم ،گویا فیلم حواشی از جمله هزینه گزاف و همینطور پول باد اورده و یا بازیگر نمایی و خلق اثر ضعیف و … را به دوش میکشد . اما از آن جایی که من نه منتقد و نه ذیع نفع هستم متناسب با سیلقه خود و از جویش جدیدی که این فیلم جسارت به بیانش داد از آن راضیم.

پوستر فیلم ما همه با هم هستیم

ما همه با هم هستیم در سالن سینمایی اکران شد

وقتی فیلم شروع شد با خودم گفتم یکی دو ساعت آینده را باید از جنس تحمل و تمرین صبر بردباری شمرد ، اما وقتی کمی از زمان صدای چیپس پفک خوردن گذشت فهمیدم که فیلم نقطه طنز ندارد و فقط به این بهانه مارا جمع کرده هست.

در سالن میشد نفس حبس شده مردم برای خنده را حس کرد و تا کوچک ترین دیالوگ طنز که جرقه های اولیه بود گفته میشد همه به سمت قهقه میرفتند ، گویی همه انتظار داشتند که داستان به نحوی خنده دار تر و به اوج تنه اصلی خنده ها برسند که هی طنز بیشتر شود . اما در وسط ماجرا تقریبا همه ناامید از روبرو شدن با طنز جدی بودند که من بیشتر توجهم جلب شد و با خود پرسیدم اگر این فیلم طنز نیست و نمیخواد لایه طنز اولیه ای مشخص خود را برای سطح اولیه مخاطبانش بیان کند چه هدفی دارد ؟  دقیقا برای من همین سوال جالب شد که چه زیبا مفهوم طنز در لایه های رویی فیلم گم شد برای این که لایه هایی دیگر عمیق تر دیده شود تا وقتی مخاطب از درب خارج میشود یا بگویند چه افتضاحی بود یا بگویند عجب چیزی بود . بدین صورت میشد مخاطبان را در دو دسته متوجه شده و متوجه نشده تقسیم بندی کرد.

فیلم ما همه با هم هستیم

به نظر من این کار که دقیقا بخشی از جامعه و سینما که درگیر خنده های حاصل از شوخی های جنسی یا نظریه های تعصبانه اجتماعی و سیاسی را با یک اشتیاق به روی صندلی بیاوری و پرده از طنزی واقعی تر و جدی تر بردای و آن را بنمایانی هنری بس ظریف و سخت است .

کاری که کمال تبریزی و فیلم ما همه با هم هستیم حداقل برای من کرد . تقریبا در وسط فیلم متوجه این سوال کلیدی میشی که اگر طنز نیست این نمایش برای چیست و آن جا هست که انالوژی میکنی با چیز های مختلف و سعی میکنی دلیلی برای اتفاقات پیدا و آن هارا به ماجرا ربط دهی . شاید طنز امروز و اندر احوال کشور ما درامی تلخ با درون مایه طنز باشد که حواسمان نیست که چقدر کارهایمان خنده دار هست .

گویا هواپیمایی که در مورد آن صحبت میشد یک کشور هست و مردم آن کشور میخواهند سقوط کنند و خود کشی کنند . انگار پیشوای یک هواپیما ( بیگانه ) ترتیبی داده که همه مسافران سوار هواپیما شوند تا منافعی از کار حاصل شود و راضی کردن برای مرگ این مردم کار چندان سختی نیست .

تقریبا در وسط فیلم وقتی متوجه شدم که هواپیما در حال سقوط هست و دو گروه در حین دعوا با هم هستند به یاد شعار “نترسید نترسید ما همه با هم هستیم” آن روز ها افتادم .

آن لحظه خنده های تلخی بر روی زبانم نشست که واقعا ما همین کارا کردیم و یک کشور را فدای دعوا هایمان کردیم . و رهبر های هر گروه که سازی میزدند و هواپیمایی که هی در فراز نشیب بود .

 

 

صحنه ای از فیلم ما همه با هم هستیم

 

 

انگار سقوط هواپیما انقلاب بود و مردمی که عاشق انقلاب بودند با کمی ترس بحران ترس و لرز پیدا کرده و از کارشان پشیمان شدند . المان ها دقیقا برای من تداعی کننده سال های اخیر کشور بود و میشد دید که هر یک از نقش های در واقع بخشی از واقع سیاسی گذشته را در لایه های زیرین طنز گنجانده بود که کمی تمرکز آن را هویدا میکرد . شاید خود تبریزی همین دید رو داشت که کمی آشکار تر باشد و انگونه نشود که در غرق خنده یادمان برود که ماجرای اصلی چیست .

خندم از نهادی بلند شد که بعد از حادثه همیشه بود  و بازجویی میکرد و به گونه ترسیم شده بود که همیشه در حال خوردن و رصد کردن است .

پایان فیلم که نزدیک شد همه فکر میکردند حتما اوجی در کار هست ولی ارام ارام به پایان رسید و در نقطه ای تمام شد که صدای اعتراض تماشاچیان به گوش میرسید . آنگونه که من فکر میکردم انگار دو دسته بودند آدم ها . آن هایی که فهمیدن و آن ها نفهمیدن .

گرچه برای من عجیب بود چرا باید مخاطب طنز که کم حوصله است و بیحال باید مورد هدف این باشد . اما در هر حال بر خلاف همه حداقل از این خوشحال بودم که با شوخی های جنسی و فحش ها نخندیدم و فقط در طنز آنچه بر ما گذشت با یک جمله خندم گرفت ” ما همه با هم هستیم !”

همه این ها خلاصه ای بود از طنز هایی که واقعا طنز هستند . و نظرات بالا گرچه خام و از روی یک نگاه بیینده هست صرفا بر مبنای آنالوژی من بوده . شاید شما هم این فیلم را ببینید نظرات و اندیشه دیگری داشته باشید .

 

0
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ